یادایام

یادِ ایامِ صفا و عهدِ پیمان، یادِ باد آن‌همه پاکی که در دشت و بیابان، یادِ باد ما که بی‌نام و نشان بودیم در سنگر به عشق شورِ آن پروازِ روح و آن شتابان، یادِ باد جوهرِ آرمانِ سرخِ ما هنوزم زنده است فارغ از نام و مقام و ترسِ از جان، یادِ باد گرچه در روز جاری این غبارِ غم نشسته بر زمین آن شکوهِ قله‌هایِ نور و ایمان، یادِ باد ای علیشی درگذر،ازاین شبِ تاریکِ شهر می‌نویسد با دلی خونین و گریان، یادِ باد علی علیش زاده